Ulu öndər Heydər Əliyevin siyasi fəaliyyəti Azərbaycan tarixində peşəkar dövlət idarəçiliyinin formalaşması və inkişafı ilə bağlı mühüm səhifələrdən biridir. Onun idarəçilik üslubunun əsasını siyasi uzaqgörənlik, təşkilatçılıq, intizam və strateji düşüncə təşkil edirdi. Heydər Əliyev rəhbərlik etdiyi müxtəlif dövrlərdə qarşıya çıxan problemləri yalnız həmin günün məsələsi kimi deyil, gələcək inkişafın tərkib hissəsi kimi qiymətləndirirdi.
1969-cu ildə Azərbaycan rəhbərliyinə gəldikdən sonra iqtisadiyyatın müxtəlif sahələrinin inkişaf etdirilməsi, yeni sənaye müəssisələrinin yaradılması, kənd təsərrüfatının modernləşdirilməsi, təhsil və elmin inkişafına diqqətin artırılması istiqamətində mühüm tədbirlər həyata keçirildi. Onun rəhbərliyi dövründə milli kadrların hazırlanmasına xüsusi əhəmiyyət verilməsi də gələcək dövlətçilik baxımından mühüm nəticələr doğurdu. Heydər Əliyevin idarəçilik fəlsəfəsində insan amili mühüm yer tuturdu. O, ölkənin inkişafını yalnız maddi resurslarla deyil, savadlı, peşəkar və məsuliyyətli insanların fəaliyyəti ilə əlaqələndirirdi.
1993-cü ildə Azərbaycanın mürəkkəb siyasi şəraitində Heydər Əliyevin yenidən dövlət rəhbərliyinə qayıtması onun idarəçilik təcrübəsinin daha bir mühüm mərhələsini meydana gətirdi. Ölkənin qarşısında dayanan vəzifələr son dərəcə ağır idi. Siyasi sabitliyin bərpası, dövlətçiliyin möhkəmləndirilməsi, iqtisadiyyatın dirçəldilməsi və Azərbaycanın beynəlxalq mövqelərinin gücləndirilməsi kompleks yanaşma tələb edirdi.
Heydər Əliyev bu prosesdə dövlət idarəçiliyinin əsas mexanizmlərinin gücləndirilməsinə xüsusi diqqət yetirdi. İqtisadi sahədə bazar münasibətlərinə keçidin dərinləşdirilməsi, xarici sərmayələrin cəlb olunması və Azərbaycanın enerji potensialından istifadə edilməsi istiqamətində mühüm addımlar atıldı. 1994-cü ildə “Əsrin müqaviləsi”nin imzalanması Azərbaycanın dünya enerji sisteminə inteqrasiyası baxımından mühüm hadisə oldu. Beləliklə, idarəetmə qərarları yalnız cari problemlərin həllinə deyil, uzunmüddətli dövlət maraqlarına xidmət edən strategiyanın tərkibinə çevrildi.
Heydər Əliyevin idarəçilik irsinin mühüm cəhətlərindən biri də dövlətçilik ənənələrinin institusional əsaslarla möhkəmləndirilməsinə verdiyi əhəmiyyət idi. Onun üçün güclü dövlət anlayışı qanunun aliliyi, məsuliyyətli idarəçilik, iqtisadi dayanıqlıq, peşəkar kadrlar və milli maraqların ardıcıl müdafiəsi ilə bağlı idi. O, müxtəlif çıxışlarında idarəetmədə məsuliyyət və intizam məsələlərinə xüsusi diqqət yetirirdi.
Bu baxımdan, Heydər Əliyevin siyasi fəaliyyəti Azərbaycan dövlətçilik tarixində özünəməxsus idarəçilik məktəbinin formalaşması ilə səciyyələnir. Onun rəhbərliyi dövründə müəyyənləşdirilən bir sıra strateji istiqamətlər sonrakı illərdə də Azərbaycanın dövlət siyasətinin mühüm istiqamətlərindən biri kimi davam etdirildi.
Heydər Əliyevin idarəçilik nümunəsi tarixə yalnız müəyyən qərarların məcmusu kimi deyil, mürəkkəb şəraitdə dövlətin qarşısında duran vəzifələri sistemli şəkildə müəyyənləşdirmək və uzunmüddətli inkişaf üçün ardıcıl siyasət qurmaq təcrübəsi kimi daxil olmuşdur.
Namiq Əhmədov,
YAP Xəzər rayon təşkilatının sədri
